![[تارتِ لیمو، رومیزی چهارخونه]](/photo/news.webp "[تارتِ لیمو، رومیزی چهارخونه]")
[تارتِ لیمو، رومیزی چهارخونه]
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
[فکر] نمیدونم چجوری بیانش بدم. حدس میزنم که تجربه مشابه خیلیامونه تو این روزا...گوش به زنگم...هر لحظه، مدام گوش به زنگم. کوله بار سنگینی از نگرانی و استرس رو دوشمه، مدتهاست...با کوچکترین محرکی بدنم یه جوری واکنش نشون میده که خودم میمونم الان باید چیکار کنم، تو سرم فکرهای عجیب و غریب بدبینانه میرن و میان همش...روزای سختی رو میگذرونیم. خیلی سخت. نمیدونم چجوری به خودم بفهمونم دریا جان یه سری چیزا رو هیچ وقت و به هیچ ضرب و زوری نمیشه کنترل کرد. پیش اومده براتون؟ که هرچی دهنتون بیشتر درگیر یه مسئ
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی
[ماه جامع میشود] روی صندلی لم دادم و پاهامو روی میز روی هم انداختم. دیشب خوب نخوابیدم. مثل خیلی از شبهای قبلش... پلکام سنگینن و کسل و بی حوصلهم اما خیلی خوابم نمیاد.فکر و ذکرم درگیر درسا و اتمام نامهست. تو این شرایط واقعا نمیدونم باید چیکار کنم.همچنان که دارم فکر میکنم چیا رو بگم و چیا رو نگم سرمو بالا میگیرم و چشمم به کتابخونه رنگارنگ میوفته. به این فکر میکنم که چقدر دونه به دونه این کتابها رو دوست دارم و عاشقشونم. یه سریاشون نوینن، یه سریاشون واسه دوران کودکیم هستن، یه سریاشون از منم بز
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی
[خورشید] چیزی که دارم تجربه میکنم از نظر حجم استرسی که وارد میکنه واقعا برام سنگینه...ملغمه ای از دلایل و اتفاقات متفاوت...خواهرم تقریبا یک یا دو ماه پیش یهو نفسش توی خواب میگرفت و حین اینکه با صدا سعی میکرد نفس بکشه ما از خواب بیدار میشدیم...خدا رو شکر حل می شد هر بار. بعد از یه مدت کوتاهی و با داروهایی که مصرف میکرد خوب شده بود جامعا، بعد از دیشب تا حالا دو بار باز این اتفاق افتاده...یکی از اقوام هم قبل از خواهرم این اتفاق براش افتاده بود. حتی کل خانوادهاش هم به نوعی درگیر شده بودن. از گ
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی
[شهر از این زاویه] از چتری زدنم به طور کلی پشیمون نیستم. حتی دوسشون دارم. چهرهم و یه جوری کرده که بامزهس. اما الان یه جور عجیب و غریبی فر خورده و بالای سرم ایستاده.یه غروب آروم و میگذرونم. بعد از کمی اینستاگردی یهو دیدم اتاق یکم زیادی تاریک شده. پا شدم و پنجره رو باز کردم. صدای جیرجیرکا، پرنده ها، ماشینایی که رد میشن و حرف زدن آدما رو میشنوم. این لحظه رو دوست دارم. خیلی زیاد✨به کارایی که باید انجام بدم فکر میکنم. چقدر دوسشون دارم و چقدر از ته قلبم امیدوارم همه چی خوب پیش بره.همینا خلاصه...ف
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی
[داتیکی] یکی دو ساعت پیش حین گوش دادن پادکست یه قلب کاغذی درست کردم و انداختمش روی میز. یکم بعد که نوشته های اون استاد دانشگاه رو خوندم به این فکر کردم که میاد روزی که بیام تو این وبلاگ و بنویسم شد؟وقتی به اونجا برسم خوشحالم؟همینم...همین آدم همیشه. با همه ترسها و تردیدها و نارضایتی هایی که پیش میاد بالاخره...هیچ مرزی، هیچ نقطه ای از زمان یهو آدم و تغییر نمیده که.این روزا جدا از خانواده از اون همه دوست فقط یکی برام مونده که میتونم بی بهونه بهش پیام بدم و چرت و پرت بگیم با هم...این صحبت کردنا
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی
[به خاطر دریا] یه بار یکی از آشناها رو دیدم که داشت راجع به یه مسئله ای صحبت میکرد، یهو یه پیام براش اومد...پیام و نگاه کرد و برامون خوند. یه پیام خیلی تهاجمی و پر از توهین و اینا...بعد که پیام و خوند بدون اینکه جواب بده گوشی رو گذاشت کنار و خیلی راحت برگشت به گفتگو.برام جالب بود. خیلی. اینهمه ظرفیت تحمل تنش رو داشتن. پیامه یهویی بود و از قبل انتظارشو نداشت و اتفاقا سر اون مسئله این ناراحت بود و فکر میکرد باهاش بد رفتار شده ولی خب طرف مقابل هم اون پیام و فرستاد...بگذریم. مسئلهم اینه که چجوری
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی
[م ع ن ا] سر صبحی...وقتی تو جام نشستم، پتو روی پامه و تکیه دادم، یهو به ذهنم رسید درسته روزای سختی رو گذروندم...روزایی که رد شدن ازشون برام سنگین بود...واقعا سنگین بود! اما اینا معنا می سازن برام. من خودمو میشناسم...من لحظه های آروم بی دغدغه هم کم نداشتم. هیچی از احساس بی معنایی سخت تر نیست... من دارم دووم میارم، دارم دووم آوردن و یاد میگیرم...من بالاخره به روزهای آروم و خوبی بعدی هم میرسم اما با شناخت بیشتر، با چشمهایی که واضح تر جهان و میبینن، با گوش هایی که یاد گرفتن جور دیگه ای بشنون...زند
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی
[تو را کشتی آورد و ما را خدای...]
ساعت و دیدی؟
نچ...خوابم نمیبره. خیلی تلاش کردم. خیلی راهکار های مختلف و امتحان کردم ولی نمیشه.
میخوام امتحان کنم ببینم میشه درس بخونم؟ سکوت قشنگیه.
پ.ن: بخدا هربار که میام قبلش کلی حرف تو کلهمه(به علت سهولت در خواندن اینجوری نوشتم) اما تا آغاز میکنم به نوشتن همش میپره. چه میشه کرد؟
شانزدهم مرداد ۱۴۰۵ ساعت 3:19 توسط Darya
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی
[روند] تو یه ویدیوی یوتیوب اساتیدم و دیدم و قلبم رفت...در روز جاری سه تا از درسای برنامه رو خوندم و سه تای دیگهش موند. یعنی پنجاه درصد. یه ورِ ذهنم میگه گفتن داره؟ولی خب اشکالی نداره...می نویسم که بعد پیشرفت خودمو ببینم.میدونین...اولین روزی که ترکی رو ابتدا کردم حتی با الفباشم آشنا نبودم ولی حالا یه فیلم و بدون زیرنویس میفهمم، داستان های کوتاه و میتونم بخونم و درک کنم، میتونم تقریبا روون در حد رفع نیاز صحبت کنم حتی گاهی بیشتر...تو کتاب نامه های عاشقانه یک پیامبر، نمیدونم جبران اینو میگه یا م
برچسب:
نویسنده: نیکی اسماعیلی